Fotograferen is Passie

Fotograferen is Emotie

Fotograferen is Kunst

Fotografie stijgt voor mij ver uit boven het registreren van de werkelijkheid. Het is mijn ambitie en passie om met fotograferen mijn omgeving op zo'n manier vast te leggen of daar visueel iets aan toe te voegen dat ik aan de kijker een emotie of een verhaal overbreng. Mijn hulpmiddelen zijn daarbij geen penseel, verf en doek, maar mijn camera met een geheugen­kaartje erin. Het middel is anders dan in de schilderkunst, maar het doel is hetzelfde.

Ik vind het belangrijk dat de foto een aantrekkelijke balans van compositie, perspectief en belichting oplevert die bij de kijker een goed gevoel of een gefronste wenkbrauw teweegbrengt. Ook de technische kant van het fotograferen en het bewerken van de foto’s spreekt mij aan. Daarmee kan ik de sfeer of de zeggingskracht van de foto versterken. En met nabewerking kan ik nog wat meer creatieve en artistieke aspecten aan de foto toevoegen.

Een van de leukste dingen om te doen vind ik het fotograferen van mensen. Mensen zijn overal. In alle landen. En alle mensen zijn verschillend. Daarom is het zo boeiend om foto's te maken van mensen in welke context dan ook. Liefst spontaan, maar een beetje poseren levert vaak ook heel interessante foto's op.

Een specifieke vorm van het fotograferen van mensen is straatfotografie: mensen op straat, in het park, in het station, in een winkel, dus overal eigenlijk.

En wat ik ook altijd heel boeiend vind is het vastleggen van beweging. Het maakt niet uit of het onderwerp beweegt, of dat ik de camera beweeg, of dat het gaat om een opname met lange sluitertijd. Ook hierbij ga ik de uitdaging van de techniek van het fotograferen en nabewerken niet uit de weg.

Ik heb mijn foto’s gerangschikt in een aantal thema’s. Binnen elk thema komen boven­genoemde aspecten op een samenhangende manier aan bod. Daarnaast laat ik een paar verhalende reportages zien, en enkele foto’s die naar mijn mening in zwart-wit een nog wat boeiendere kijkervaring dan in kleur opleveren.